2 września 2004

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna dla dzieci i młodzieży (wyjaśnienia)

Pomoc psychologiczno-pedagogiczną dzieciom i młodzieży świadczą poradnie psychologiczno-pedagogiczne, przedszkola, szkoły i placówki w oparciu m.in. o następujące przepisy:

  1. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 stycznia 2003 r. w sprawie udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. Nr 11 poz.114)
  2. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 11 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad działania poradni psychologiczno-pedagogicznych (Dz. U. Nr 5 poz.46)
  3. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 29 stycznia 2003 r. w sprawie sposobu i trybu organizowania indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży (Dz. U. Nr 23 poz.193)
  4. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 29 stycznia 2003 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie orzekania o potrzebie kształcenia specjalnego lub indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży oraz szczegółowych zasad kierowania do kształcenia specjalnego lub indywidualnego nauczania (Dz. U. Nr 23 poz. 192)
  5. Rozporzadzenie Ministra Edukacji narodowej i Sportu z dnia 24 kwietnia 2002 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów w szkołach publicznych (Dz. U. Nr 46 poz.433). Uwaga! W najbliższym czasie nowelizacja!

Wynika z nich jednoznacznie, że za organizowanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej jest odpowiedzialny dyrektor przedszkola, szkoły i placowkia poradnie psychologiczno-pedagogiczne muszą służyć wsparciem i pomocą.

Poradnie oferują prowadzenie:

  • diagnozy m. in. potencjalnych możliwości oraz mocnych stron ucznia, przyczyn trudności szkolnych i wychowawczych
  • konsultacji dla uczniów, rodziców i nauczycieli
  • terapii rodzin, socjoterapii, psychoterapii, terapii logopedycznej
  • psychoedukacji rodziców, uczniów, nauczycieli
  • doradztwa
  • mediacji
  • interwencji w środowisku ucznia
  • działalności profilaktycznej i informacyjnej
  • opiniowania i orzekania w przypadkach określonych przepisami
  • pomocy zaleconej w orzeczeniu dziecka w zakresie, w jakim do tej pomocy nie jest przygotowana szkoła lub do czasu objęcia dziecka odpowiednią formą kształcenia .

Poradnie realizują zadania również poza poradnia, tj. w środowisku dzieci i młodzieży, w tym w środowisku rodzinnym. Zrealizowanie powyższej oferty uzależnione jest od obsady kadrowej poradni.Rodzaje i zakres pomocy organizowanej przez przedszkola, szkoły i placówki regulują i precyzują ww. przepisy.W celu coraz pełniejszego zaspokajania potrzeb dzieci, młodzieży i rodzicówniezbędna jest ścisła współpraca szkół z poradniami i wzajemna dobra wola rozwiązywania problemów.

Dotychczasowe doświadczenia wynikające ze sprawowania nadzoru pedagogicznego pozwalają na sformułowanie następujących wniosków:

  • Na bieżąco należy śledzić przepisy prawne dotyczące pomocy psychologiczno-pedagogicznej, zapoznawać z nimi rady pedagogiczne i rodziców.
  • Dążyć do zatrudniania w szkole specjalistów realizujących zalecenia postdiagnostyczne poradni (zgodnie z Rozporządzeniem w sprawie pomocy psychologiczno-pedagogicznej – zajęcia rewalidacyjne dla uczniów z orzeczeniami do kształcenia specjalnego, terapię pedagogiczną, zajęcia korekcyjno-kompensacyjne, dydaktyczno-wyrównawcze, zajęcia o charakterze socjoterapeutycznym, doradztwo zawodowe )
  • Położyć większy nacisk na przygotowanie dzieci w zakresie gramatyki i ortografii

Przypominamy, że:

  • tylko rodzic ma prawo wnioskować o badanie dziecka, wystawienie opinii czy orzeczenia
  • poradnia nie może tych dokumentów przesyłać do szkoły bez wiedzy i zgody rodziców
  • nie można prowadzić kolejnych badań w poradni, jeśli nie organizowano dla dziecka żadnej formy pomocy postdiagnostycznej (zbyt duża liczba dzieci wraca na diagnozę, mimo iż poprzednich zaleceń poradni nie realizowano)
  • warunkiem skuteczności realizowanych form pomocy jest współpraca z rodzicami i kontynuowanie rozpoczętej (w poradni, szkole) pracy z dzieckiem – w domu
  • pomoc poradni w zakresie zajęć psychoedukacyjnych, profilaktycznych musi być zaplanowana, uzgodniona a przede wszystkim wynikać z diagnozy potrzeb prowadzonej przez szkoły oraz spójna ze szkolnymi programami profilaktyki
  • w zajęciach z uczniami prowadzonymi przez pracowników Poradni winni również uczestniczyć nauczyciele.

W związku z lawinowym wzrostem oczekiwań rodziców i nauczycieli co do opiniowania dysleksji rozwojowej u uczniów i wywieraniem na poradnie presji w tej sprawie-Kuratorium przypomina:

  • diagnoza dysleksji rozwojowej powinna być przeprowadzona w okresie nauczania początkowego
  • nie może opierać się na jednorazowej wizycie w poradni
  • winna być poprzedzona zebraniem takich dokumentów jak np.: zeszyty i prace klasowe, dokumentacja z prowadzonej pracy terapeutycznej, opinia nauczycieli co do funkcjonowania dziecka w szkole (frekwencja, sukcesy, niepowodzenia), ewentualnie dokumentacja lekarska i pedagogiczna pozwalająca na wykluczenie innych niż specyficzne trudności w uczeniu się przyczyn niepowodzeń w nauce czytania i pisania-wada wzroku, słychu, problemy emocjonalne, zaniedbania wychowawcze).

Wszystko to należy wziąć pod uwagę, sugerując rodzicom wnioskowanie o opinię w sprawie dostosowania warunków zdawania sprawdzianów i egzaminów.

Problemem jest duża liczba uczniów z niepowodzeniami w nauce czytania i pisania, na co składa się wiele przyczyn, a tylko część tych uczniów ma dysleksję rozwojową!

Proces diagnostyczny, opiniowanie ma być spowodowane chęcią przyjścia dziecku z pomocą terapeutyczną, korekcyjną, a nie ulgami przysługującymi podczas oceniania.

Apelujemy do pp. Dyrektorów o ścisłą współpracę i bieżące konsultacje w poradniach psychologiczno-pedagogicznych.