22 lipca 2019

Zaproszenie na uroczystość – Pamięci Sandomierskich Kolumbów

„Pamięci Sandomierskich Kolumbów” – Sandomierz, 27 lipca 2019 r., godz. 15.00

W ramach obchodów 75. rocznicy akcji „Burza” i bitwy pod Pielaszowem, Instytut Pamięci Narodowej Delegatura w Kielcach oraz Muzeum Okręgowe w Sandomierzu zapraszają na III spotkanie z cyklu „Pamięci Sandomierskich Kolumbów”, połączone z wręczeniem państwowych odznaczeń. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Krzyżem z Mieczami Orderu Krzyża Niepodległości uhonorowani zostaną żołnierze Obwodu AK Sandomierz śp. kpt. Tadeusz Kucharski „Rzewuski” oraz śp. kpr. pchor. Jerzy Tadeusz Kucharski „Lis”. Uroczystość odbędzie się 27 lipca o godz. 15.00 w Muzeum Okręgowym w Sandomierzu (ul. Zamkowa 12). W imieniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przekazania odznaczeń dokona dr hab. Krzysztof Szwagrzyk ‒ wiceprezes IPN oraz dyrektor Biura Poszukiwań i Identyfikacji IPN. Odznaczenia odbiorą Jerzy Kapka ‒ wnuk kpt. Tadeusza Kucharskiego „Rzewuskiego” oraz Marcin Kapka ‒ wnuk stryjeczny kpr. pchor. Jerzego Tadeusza Kucharskiego „Lisa”. Kpt. Tadeusz Kucharski urodził w 1897 r. w m. Walentynów w okolicach Kutna. Był synem Kajetana i Zofii z d. Piaseckiej. Został wychowany w poszanowaniu dla polskich tradycji niepodległościowych. W okresie I wojny światowej był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1918 r. jako ochotnik wstąpił do Legii Akademickiej (w okresie późniejszym przeformowanej w 36 pułk piechoty). Walczył na froncie ukraińskim, m.in. w obronie Lwowa, pod Kamionką Strumiłową, Żółkwią, Sokolnikami, Kulikowem, Winnikami, i Skniłowem. W tym czasie zrezygnował ze studiów na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. W 1920 r. został mianowany na stopień podporucznika. W latach 1921‒1929 r. służył w szeregach 4 pułku saperów w Sandomierzu. Tam poznał Bronisławę Brodzką z którą założył rodzinę. Małżeństwo doczekało się trójki dzieci: córek Ireny i Zofii oraz syna Jerzego Tadeusza. W latach trzydziestych XX w. Tadeusz Kucharski pełnił wysokie funkcje w Wojsku Polskim. Od 1930 r. był kierownikiem Zarządu Fortecznego w Toruniu. Następnie w 1936 r. został przeniesiony na Wybrzeże. Tam pełnił obowiązki zastępcy szefa fortyfikacji 2 Wybrzeża Morskiego w Gdyni. Był jednym z twórców systemu umocnień polowych wokół Gdyni oraz fortyfikacji stałych pod Jastarnią. W czasie wojny obronnej 1939 r. dowodził 16 batalionem saperów, który stanowił część 16 Dywizji Piechoty. Po zakończeniu działań zbrojnych wrócił do Sandomierza. Pracował w Spółdzielni Rolniczo-Handlowej „Rolnik”, a jednocześnie włączył się w działalność struktur polskiego podziemia niepodległościowego. Od 1941 r. kierował pracami Referatu IV (kwatermistrzostwo) w Komendzie Obwodu ZWZ‒AK Sandomierz. Kpt. Tadeusza Kucharskiego uznaje się za ostatniego komendanta Obwodu AK Sandomierz. W grudniu 1944 r. został zatrzymany przez funkcjonariuszy Resortu Bezpieczeństwa Publicznego PKWN. Po opuszczeniu aresztu „bezpieki” w Lublinie wrócił do Sandomierza. W ostatnich latach życia zmagał się problemami zdrowotnymi. Kpt. Tadeusz Kucharski „Rzewuski” zmarł w 1952 r. Jego ciało spoczywa na cmentarzu katedralnym w Sandomierzu. W listopadzie 2018 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej pośmiertnie odznaczył Kapitana Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Jerzy Tadeusz Kucharski „Lis” był synem Tadeusza i Bronisławy z d. Brodzkiej. Urodził się w 17 czerwca 1926 r. w Sandomierzu. Dzieciństwo i młodość spędził w miastach ‒ miejscach służby swojego ojca. Przed wojną ukończył szkołę powszechną w Gdyni. Podczas okupacji wraz z rodzicami i siostrą mieszkał w Sandomierzu. Pracował, a jednocześnie włączył się w działalność konspiracyjną. Uczestniczył w tajnym nauczaniu jako uczeń gimnazjum i liceum. W 1944 r. otrzymał świadectwo dojrzałości. Był również żołnierzem Podobwodu AK Sandomierz. W ramach akcji „Burza” służył w szeregach batalionu kpt. Ignacego Zarobkiewicza „Swojaka”. Kpr. pchor. Jerzy Tadeusz Kucharski „Lis” zginął śmiercią żołnierza w trakcie bitwy pod Pielaszowem (30 VII 1944 r.). Jego ciało zostało złożone w masowym grobie. Wiosną 1945 r. zostało ekshumowane i przeniesione na cmentarz katedralny w Sandomierzu. Postawieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z lutego 2019 r. został odznaczony Krzyżem z Mieczami Orderu Krzyża Niepodległości.

Uroczystość została objęta patronatem honorowym przez Agatę Wojtyszek ‒ Wojewodę Świętokrzyskiego oraz Marcina Marca ‒ burmistrza Sandomierza.